BİRİNİN HAYATINA DOKUNABİLMEK
Geçenlerde marketten çıkmış, evime dönerken; yıllar önce eğitimime gelmiş ve uzun zamandır görüşmediğim 70 yaşlarında bir beyle karşılaştım. Selamlaşma faslından sonra,
-Siz nasılsınız? Diye sorunca;
-Zımba gibiyim. Hocam belli olmuyor mu?
– Olmaz mı, 20 yaş gençleşmişsiniz dedim.(Hakikaten de 20 yaş genç ve enerjik görünüyordu. İlk tanıdığım yıllardaki gibi değildi. 😊)
-Nasıl başardınız? (Açıkçası merak da etmiştim.)
-Yürüyorum… Her gün bu şekil yürümemi siz sağladınız hocam.
– Nasıl, anlamadım !?…
(Böyle bir cevap beklemediğim için biraz da şaşırarak sordum).
-Hocam sizin eğitime geldiğimde eşimi yeni kaybetmiştim. Boşlukta gibiydim.
Eğitiminizin adını duyunca, kendi kendime; “Şu eğitime bir gideyim; görelim bakalım, nasıl bir şeymiş” diye öylesine gelmiştim.
O dönemlerde hayattan soğumuştum. Ruh gibiydim.
Derslerinizde söylediğiniz sözlerin bana çok etkisi oldu.
O zamandan beri de her gün yürüyorum. Alışkanlık oldu bende. Sayenizde hantallığım da gitti. Hayata yeniden döndüm. Çok teşekkür ederim.
-Sizin adınıza çok sevindim. O zaman ne mutlu bana. 😊
Ayak üstü biraz daha konuşup, vedalaşıp, ayrıldık.

Evet. Ne mutlu bana. Birilerinin hayatına olumlu katkılarda bulunabilmek muhteşem bir duygu. 😊

O gün, yüzümde kocaman bir tebessüm ve iç huzuruyla evime döndüm. Birilerinin hayatına dokunabilmeye vesile olabildiğim için; Yüce Yaradana şükrederek….

Küçük bir söz, bir dokunuş, bir gülümsemeyle, birinin hayatına katkıda bulunabiliriz. O siz olabilirsiniz, ben olabilirim, bir başkası olabilir….Yeter ki dokunuşumuz doğru yöntemle ve yürekten olsun.
Sevgiyle kalın…😊
Ayşegül Özkonak